Ιστορία
Η πρώτη προσπάθεια να θεσπισθεί νομοθετικά κρατική εποπτεία επί της λειτουργίας
των ασφαλιστικών επιχειρήσεων έγινε το 1909, οπότε θεσπίσθηκε ο Νόμος ΓΥΣΓ/22.12.1909,
με τον οποίο όμως επετράπη η λειτουργία μόνο ελληνικών εταιρειών. Τις αλλοδαπές
εταιρίες για πρώτη φορά επέτρεψε ο μεταγενέστερος Νόμος ΓΧΜΣΤ/1.3.1910, που αποσκοπούσε
περαιτέρω στην ενίσχυση της θέσης των ασφαλιστικών Εταιρειών. Το 1917 ψηφίσθηκε
ο Νόμος 1023/1917 "Περί ιδιωτικής επιχειρήσεως ασφάλισης", οι διατάξεις του οποίου
ήταν ένα σημαντικό βήμα, καθώς για πρώτη φορά ρυθμίζονται κανόνες και αρχές για
την ίδρυση και την λειτουργία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Κατά το έτος 1926 οι
ασφαλιστικές επιχειρήσεις τίθενται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εμπορίου και
μέχρι το 1976 ο έλεγχος επί των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και η αναλογιστική υπηρεσία
ασκούνταν από την Δ/νση Πίστεως και Ασφαλίσεως του Υπουργείου Εμπορίου. Το 1976
δημιουργήθηκε ξεχωριστή Δ/νση στο Υπουργείο Εμπορίου με την ονομασία Δ/νση Ασφαλιστικών
Επιχειρήσεων και Αναλογιστικής, η οποία μέχρι σήμερα υπάγεται στην Γενική Γραμματεία
Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης.
Η Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α) συστάθηκε για την κάλυψη των
επιτακτικών αναγκών αναδιάρθρωσης της εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, σε
συμμόρφωση και προσαρμογή με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως
αυτοτελής εποπτική αρχή κρίθηκε ότι μπορεί να εξοπλισθεί με περισσότερη ευελιξία
και λειτουργικότητα συγκριτικά με τη δημόσια διοίκηση, υποκαθιστώντας ως επί το
πλείστον στις αρμοδιότητες της, τελικά, την Διεύθυνση Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων
και Αναλογιστικής του Υπουργείου Ανάπτυξης.